مقدمه:
علم نگهداری محصولات پس از برداشت، به بررسی روش های برداشت، حمل و نقل، بسته بندی و شرایط نگهداری محصولات می پردازد. آشنایی با این روش ها باعث کاهش ضایعات در محصولات باغبانی و افزایش ماندگاری آن ها می شود.
میوه ها و سایر محصولات باغبانی موجودات زنده ای هستند و حتی پس از برداشت نیز فرآیندهای زیستی آن ها ادامه دارد. در جریان تنفس، آن ها اکسیژن مصرف کرده و دی اکسیدکربن آزاد می کنند.
علم فیزیولوژی پس از برداشت، با بررسی واکنش های زیستی و شرایط محیطی، به تعیین بهترین روش ها برای حفظ کیفیت محصولات در طول مراحل مختلف نگهداری می پردازد تا ارزش غذایی، طعم و ظاهر آن ها حفظ شود.
عوامل موثر بر فساد محصولات
1- میکروارگانیسم ها: مانند کپک ها، مخمرها و باکتریها که سبب ایجاد تغییراتی در ماده غذایی می شود.
2- آنزیم ها: میکروب ها دارای انزیم هایی هستند که سبب کاهش کیفیت غذا می شود . همچنین خود ماده غذایی دارای آنزیم های فساد می باشد .
3- رطوبت: به عنوان یک حلال سبب تسهیل انجام بسیاری از واکنش های مخرب می شود .
4- اکسیژن: اکسیژن با اجزای ماده غذایی وارد واکنش می شد و تولید محصولات نا مطلوبی می کند.
5- حرارت: گرما نقش اساسی در فساد ماده غذایی دارد و افزایش درجه حرارت سبب تسریع فعالیت های مخرب می شود
6- نور: سبب نابودی بسیاری از ویتامین ها مانند A،CوB2 می شودواجزای رنگین ماده را نیز از بین می برد .
نگهداری محصولات بعد از برداشت
روشهای آنزیم زدایی
نظرات کاربران