پاورپوینت طراحی و چیدمان بخش اورژانس بیمارستان

مقدمه
بخش اورژانس به عنوان نقطه ی حیاتی در ساختار فیزیکی و عملکردی بیمارستان، نقشی اساسی در نظام ارائه ی خدمات درمانی ایفا می کند. طراحی صحیح این فضا باید به گونه ای باشد که امکان واکنش سریع، انتقال ایمن بیمار و هماهنگی کامل میان واحدهای تخصصی را فراهم آورد. واژه ی «اورژانس» یادآور سرعت، دقت و تصمیم گیری آنی در شرایط بحرانی است و همین ویژگی ها لزوم سازمان دهی هوشمندانه در معماری این بخش را آشکار می سازد.

نزدیکی اتاق های احیا و تروما به ورودی اصلی اورژانس از مهم ترین اصول طراحی محسوب می شود، زیرا کاهش زمان انتقال بیماران در وضعیت بحرانی، تأثیر مستقیم بر نتایج درمانی دارد. علاوه بر آن، ارتباط منطقی و کوتاه میان اورژانس، بخش های تصویربرداری، آزمایشگاه، ارتوپدی و مراقبت های ویژه باید به گونه ای طراحی شود که فرآیندهای تشخیص و درمان بدون وقفه انجام گیرد. در بیمارستان هایی که این واحدها در امتداد مستقیم قرار ندارند، مسیرهای مجزا برای انتقال بیماران اورژانسی و سرپایی اهمیت ویژه ای پیدا می کند.

فضاهایی مانند ورودی تریاژ، بخش پذیرش، دفتر نمایندگی بیماران، اتاق مشاوره و کنفرانس، پلیس بیمارستان و بالابر اختصاصی در کنار ورودی آمبولانس باید با دقت در مجاورت منطقی با یکدیگر سازمان دهی شوند تا روند خدمات رسانی به صورت پیوسته و مؤثر انجام پذیرد. علاوه بر آن، پیش بینی فضاهای پشتیبانی نظیر محل استراحت کارکنان، اتاق شست و شو، واحد روان پزشکی و ارتباط آزمایشگاه با سایر بخش ها از الزامات طراحی کارآمد اورژانس است.

چیدمان عملکردی و دیاگرام فضایی اورژانس باید پاسخگوی چهل معیار اصلی در حوزه ی دسترسی، ایمنی، تفکیک عملکردها و تسهیل گردش بیماران و کارکنان باشد. این هماهنگی میان سرعت عملکرد، دقت فنی و نظم فضایی، اورژانس را به قلب تپنده ی بیمارستان تبدیل می کند؛ جایی که مهندسی فضا و علم درمان در نهایت هماهنگی عمل می کنند.