پاورپوینت اصول و کاربردهای الکتروکاردیوگرافی

مقدمه:
الکتروکاردیوگرافی (ECG) به عنوان یکی از اصلی ترین ابزارهای تشخیصی در پزشکی، نقش مهمی در ارزیابی و مانیتورینگ عملکرد قلب ایفا می کند. این فرآیند که شامل ثبت فعالیت الکتریکی قلب از طریق الکترودهای قرار داده شده بر سطح سینه و اطراف قلب است، اطلاعاتی حیاتی درباره ی سلامت قلب و سیستم عروقی فراهم می کند. در حوزه ی پزشکی، تحلیل دقیق امواج الکتروکاردیوگرافی می تواند به تشخیص بسیاری از بیماری های قلبی مانند آریتمی ها، انفارکتوس میوکارد و نارسایی قلبی کمک کند.

الکتروکاردیوگرافی با ثبت امواج P، QRS و T به شناسایی فعالیت های الکتریکی مختلف قلب می پردازد. به عنوان مثال، فاصله PR نشان دهنده ی زمان انتقال ایمپالس الکتریکی از دهلیزها به بطن ها است و تغییرات آن می تواند به پزشکان در تشخیص مشکلات مرتبط با گره AV کمک کند. همچنین، قطعه ST و فاصله QT اطلاعاتی درباره ی دپلاریزاسیون و رپلاریزاسیون بطن ها ارائه می دهند که در تشخیص بیماری های ایسکمیک قلبی بسیار مهم هستند.

یکی از ویژگی های برجسته الکتروکاردیوگرافی قابلیت آن در محاسبه ضربان قلب و تعیین محور قلب است. روش های مختلفی برای محاسبه ضربان قلب وجود دارد که هر یک با دقت و کاربرد خاص خود، اطلاعات ارزشمندی در اختیار پزشکان قرار می دهند. به علاوه، تعیین محور قلب با استفاده از لیدهای دو قطبی یا تک قطبی، به تحلیل دقیق تری از وضعیت قلب کمک می کند.

الکتروکاردیوگرافی نه تنها در تشخیص اولیه بیماری های قلبی کاربرد دارد، بلکه در مانیتورینگ و پیگیری وضعیت بیماران قلبی نیز اهمیت بسزایی دارد. این ابزار حیاتی، با ارائه داده های دقیق و قابل اعتماد، به پزشکان این امکان را می دهد تا با اطمینان بیشتری به تشخیص و درمان بیماران بپردازند.

فهرست مطالب

• الکتروکاردیوگرافی
• الکترود
• گالوانومتر
• آمپلی فایر
• قلم ثبات (حرارتی یا جوهری)
• فاصله PR
• قطعه ی ST
• فاصله QT
• روش کار
• Bipolar Limb Leads
• Augmented unipolar limb Leads
• Limb Standard Leads
• دیواره سپتال
• دیواره قدامی (آنتریور)
• دیواره جانبی (لترال)
• دیواره تحتانی (اینفریور)
• تعیین ضربان قلب با روش های مختلف
• روش 6 ثانیه ای
• روش مربع های بزرگ
• روش مربع های کوچک
• روش ترتیبی (sequential)
• تعیین محور قلب